Шкада мінулых дзён пары,
Шкада таго, што не вярнуць.
А сонца зноў вось на зары,
І далей дні бягуць.
І не вярнуць назад вясёлых дзён,
Як не закрэсліць і благіх.
Губляе ў восень лісце клён,
Але ж вясною знойдзе іх.
Толькі я вось не знайду,
У мінулае сцяжыначку ні як.
І далей, далей усё іду,
А час спявае мне цік-так…
