Архив автора: Sashik

У ціхінькім ранку, у вёсачцы роднай

У ціхінькім ранку, у вёсачцы роднай, Мне лашчыў пяшчотай душу ўспамін. І быццам у спёку, ветрык лагодны, Навеяў мне шмат, прыемных хвілін. І сцішыўся я, і сэрцам замёр, Бо гучна стукоча яно ў грудзях, І свет наваколля быццам абмёр, І … Читать далее

Рубрика: Стихи на Белорусском языке/ Вершы на беларускай мове | Добавить комментарий

Мая Радзіма — Беларусь!

Мая Радзіма — Беларусь! Мая Радзіма  — Беларусь! Я табою ганарусь! Край бярозак, васількоў, Бег крыніц з глыбінь вякоў! Пах чарэмхі, бэзу пах, У небе бусел — слаўны птах. Край балот, лясоў і рэк, І скарб галоўны — Чалавек! Сціплы, … Читать далее

Рубрика: Стихи на Белорусском языке/ Вершы на беларускай мове | Метки: | Добавить комментарий

… меж гаёў…

Каля рэчкі, меж гаёў, Мая вёсачка лягла. Гора, радасць — да краёў! Пабачыць многае змагла. Калісьці тут царква была, Душы лечыў яе звон. Натоўп спаліў царкву датла. Не шкадуючы ікон. Было месца рэчцы плыць, Луг у квеціне драмаў. Рашыў нехта: … Читать далее

Рубрика: Шкада мінулых дзён пары | Добавить комментарий

Дзе я маленькі жыў

У буйнай квецені сады, І пах чарэмхі па вясне, І бег крынічнае вады, У снах прыходзяць да мяне. І сэрдца лашчыць успамін, І на душы прыемна мне. Шкада, што тых хвілін, Ніхто мне болей не вярне. Мне тых хвілін не … Читать далее

Рубрика: Шкада мінулых дзён пары | 2 комментария

Ці помніце вы матулі далоні

Ці помніце вы матулі далоні, Што ў маленстве лашчылі нас. Цяпер у яе сівые ўжо скроні, Не мае літасці час. Без перапынку жыццё ўсё бяжыць, Хвіліны адлічвае Час. Хтосьці закончыў тут жыць, Нябудзе калісьці і нас. І сумотна бывае ў … Читать далее

Рубрика: Шкада мінулых дзён пары | Добавить комментарий

Шкада мінулых дзён пары…

Шкада мінулых дзён пары, Шкада таго, што не вярнуць. А сонца зноў вось на зары, І далей дні бягуць. І не вярнуць назад вясёлых дзён, Як не закрэсліць і благіх. Губляе ў восень лісце клён, Але ж вясною знойдзе іх. … Читать далее

Рубрика: Шкада мінулых дзён пары | Добавить комментарий

«Было»

Было лето, много света, Были синие глаза. Была дева, имя Света, Мы встречались три раза. Стелился запахом жасмин, В душу сладко проникая. Чувства грел любви камин, Сердце нежностью лаская. Жаль, что всё уплыло, И теченьем жизни унесло. Но хорошо, что … Читать далее

Рубрика: Осень грустью поила меня | Добавить комментарий

Уснуло солнце за горой, Деревья дремлют стоя. Всё накрылось тишиной, Платком безмолвия покоя… Всплывает медленно луна, Над рекой усталого тумана. И словно россыпью зерна, Небо звёздами убрано. Мир прекрасен на заре, И восхода, и заката, Жизнь прекрасна в мае, январе, … Читать далее

Рубрика: Осень грустью поила меня | Добавить комментарий

Я вас впустил в прихожую души, И мысли чуточку открыл, И пусть, как все, я где-то нагрешил, Но меч войны я всё-таки зарыл. Научиться надо всё-таки прощать, Шагнув сквозь мелочность обид, И слова покаянья сказать, Пока совсем ты не забыт. … Читать далее

Рубрика: Осень грустью поила меня | Добавить комментарий

…плакал клоун

На арене плакал клоун, Он выступал последний раз, И как обычно, зал был полон, И не сводил с него влюблённых глаз. А сегодня плачет мир, От горя сводит души. Ушёл из жизни наш кумир, Порядок жизни весь нарушив.

Рубрика: Осень грустью поила меня | Добавить комментарий